Voor mijn meesterproef voor het atelier grafisch ontwerp heb ik het tactiele (het ruimtelijke) verzoend met het tweedimensionale grafische. De klei bracht in feite het schrift voort. Schrift is er van oorsprong niet voor bedoeld om als tactiel en visueel ervaren te worden; wat men registreert aan schrifttekens dient ten eerste omgezet te worden in betekenissen. Toch speelt de verschijningsvorm van het schrift een grote rol.
In deze tijd waarin computers voor een dematerialisatie zorgen, heb ik gekeken wat een combinatie van de twee zou opleveren. De confrontatie met ‘schriftkeramiek’ zorgt voor een kortsluiting tussen twee representatiesystemen die tegelijkertijd om de aandacht van de toeschouwer vragen. Het is de bedoeling dat het uiteindelijke resultaat een verzoening oplevert tussen een aantal informatiedragers, namelijk de tekst, het materiaal en de inhoud; een spel met schrift en beeld; materie en betekenis. Het publiek wordt gestimuleerd om zijn eigen fantasie te gebruiken bij het vormen van woorden en combinaties met de letters op de tegels. Het is ook de bedoeling dat mensen het werk aanraken en op deze manier de ruimtelijkheid van het schrift kunnen ervaren. |
